...بالاخره ماه مهر داره از راه میرسه و تابستون امسال با گرما و شلوغی هاش کوله بارشو میبنده...امسال دومین سالیه که بنده اول مهر قرار نیست برم مدرسه و شعر بوی ماه مهر بخونم...وقت دبیرستان همه آرزوی دانشگاه دارن اما بعدا افسوس روزهایی رو میخورن که ...الان دلم میخواد اول مهر با لباس نوهام برم مدرسه و دوستامو بعد کلی وقت دوری زیارت کنم اما ...دانشگاه هم خوب جاییه.شاید شیطنتهامون کمتر شده اما رشد فکریی که تو دانشگاه اتفاق میفته قابل مقایسه با جاهای دیگه نیست .اسمش هم رووشه:  د ا ن ش گ ا ه .....اصلا حرف اصلیم یادم رفت!!!

فقط میخواستم ماه مهر و مدرسه رو تبریک بگم.همین بقیه حرفامو جدی نگیرید یهو آرزوهای سوخته ام یادم افتادن.باید قدر انشگاهمونم بدونیم تا بعداْ از این افسوسها بابت روزهای خوش دانشگاه شامل حالمون نشه.