دیگر نام ارجمند خداوند « تواب » یعنی بسیار توبه پذیر است . تواب به این معناست : خداوند توبه را از بندگان می پذیرد و اسباب توبه را برای آنان فراهم می آورد . هر چه گنهکار توبه به درگاه حضرت حق آورد ، او نیز توبه را می پذیرد . بنده نیز می تواند تواب باشد و در اینجا واژه به معنای بسیار توبه کننده است. صالح، گناهان خویش را می بیند و از آنها مدام توبه می کند. چنین نیست که او در مقام غفلتی فرساینده ، گناه خود را ناچیز پندارد یا هرگز نبیند . بنده تواب است، یعنی بسیار توبه می کند و خداوند نیز تواب است، یعنی بسیار توبه  می پذیرد.

توبه یعنی بازگشت به ساحت فرمان خداوند. این امری پسندیده و کاری همواره زیباست. از این رو خداوند نیز هرگز این در گشوده به عالم قدس را نمی بندد و آن را برای هر کس تا واپسین لحظه مرگ ، تا آن دم که چشم ها فروغی دارد، باز می گذارد. آری :

ای توبه پذیرنده، مرا به توبه توفیق ده

                                                و توبه مرا بپذیر ای مولای من