تفسیر آیه قرآنی
آیه 4 سوره بروج/ قتل اصحاب الاخدود
«اخدود» شکاف بزرگی است که در زمین پدید می آید، اصحاب اخدود کسانی بودند که گودالی در زمین حفر کردندو در آن آتش برافروختند و مومنان را به آن سوزاندند.
داستان اصحاب اخدود ذونواس آخرین پادشاه حِمَیر به دین یهودیت درآمد و قبیله حمیر نیز به پیروی او یهودی شدند. او نام خود را یوسف نهاد. زمانی بر این منوال روزگار گذرانید تا اینکه به او خبر رسید که در نَجران (از شهرهای یمن) نسل هایی از مردم بر آیین نصرانیت اند، چنان که پیش تر نیز بر همین دین یعنی دین عیسی (ع) و حکم انجیل بودند ، و پیشوای آن آیین عبدالله بن بریا است . همکیشان ذونواس او را تحریک کردند که بر ضد آنان لشکرکشی کند و آیین یهودیت را بر آنان تحمیل نماید و آنها را به آن دین درآورد. ذونواس حرکت کرد تا به نجران رسید . در آنجا کسانی را که بر آیین نصرانیت بودند گرد آورد و سپس آیین یهودیت را بر آنان عرضه داشت و از آنان خواست که آن را بپذیرند، آنها امتناع ورزیدند. با آنها به مجادله پرداخت و باز هم از او نپذیرفتند و کشته شدند را برگزیدند. ذونواس گودالی برای آنان حفر کرد و در آن آتش افکند ، گروهی از آنان را در آتش سوزانید و گروهی را با شمشیر کشت و آنها را مُثلِه کرد. شمار کسانی که در آتش سوختند و با شمشیر کشته شدند به بیست هزار نفر رسید(تفسیر قمی )
شایان ذکر است که در برخی روایات ، حکایت اصحاب اخدود به گونه دیگر و درباره افراد و سرزمین های دیگر بیان شده است . از اینها می توان استفاده کرد که داستان اصحاب اخدود وقایع متعددی بوده که قرآن بااین عنوان به همه آنها اشاره کرده است.
برگرفته از تفسیرالمیزان